Yere Bakanlar Efsanesi

Güneş ormanın sık örtüsüne rağmen ışığını toprağın belli bölümlerine gönderebiliyordu. Küçük bir canlının büyük efsanesine tanıklık edecekti bu koca orman.

Koloni lideri yaşlı karınca, nemli küçük taşın üstüne çıktığında tüm koloni selamladı onu. Lider zor da olsa antenleriyle karşılık verdi kolonisine ve susmalarını söyledi. Diğer karıncaların hepsi susmuştu şimdi. Lider içinde kalan son gücü de anlatacakları için harcamaya hazırdı. Antenleri dimdik olmuştu ve başladı konuşmasına.

– Ey! Tanrının durmak bilmeyen gece ve gündüz işçileri, beni iyi dinleyin. Son zamanlarda yaşadığımız felaketlerin ardı arkası kesilmemeye başladı. Bunun sebebini benim gibi sizler de çok iyi biliyorsunuz.

Kolonide küçük küçük grupların oluşturduğu uğultular duyulmaya başlandı. Lider tekrar antenlerini oynatarak sessizliği sağladı.

– Sel baskınları, yangınlar, ezilmeler ve birçok nedenlerden dolayı sayımız azalmaya başladı. Bunların hepsinin efsanemize uymayanların yüzünden olduğunu sizlere üzülerek söylüyorum. Sanırım içimizde hala anlamayanlar var. Yukarı bakmak neslimizin sonuna doğru yükselen bir bakıştır.

Son söylenen sözden sonra tüm koloninin bakışları yerdeyken hepsinin başı daha da yere doğru eğilmişti. Çıt yoktu…

– Şimdi burada sizlere son sözümü söyleyeceğim. Umarım bunu yapan son kişi olurum. Sakın ola başınızı kaldırıp bana bakmayın.

Lider sözlerini bitirdikten sonra başını yavaşça yukarı doğru kaldırdı. Koloniden de aynı anda sesler yükselmeye başladı. Yaprakların arasından sızan ışığı yalnızca lider karınca görebiliyordu ama tüm koloni hissedebiliyordu bunu. Çok geçmeden ışığın önüne devasa bir canlı geçti. Lider karınca nasıl bir şeye benzediğini zorlukla görebiliyordu. İnce uzun başı olan bir canlı vardı tam tepesinde. Burnu hortum gibiydi ve sürekli hareket ediyordu.

Lider karıncanın korkusunu hisseden tüm koloni kaçacak yer aradı. Çoğu da kendilerini koruyacak bir yer bulmuştu. Aniden güçlü bir rüzgar esmeye başladı. Toprağın sağlam tutunamayan parçaları yukarı doğru uçuşuyordu. Taşın üzerinde bulunan lider karınca hala yukarı doğru bakarken rüzgar onu da havaya doğru uçurdu. Lider karınca yukarı doğru bakmanın cezasını çekerken son sözleri tüm koloni tarafından duyulmuştu.

– Asla yukarı bakmayın…

Ahmet Boyraz

1992 Adana doğumlu. Niğde Üniversitesi Radyo ve Tv Programcılığı okuyor. Ve halâ yazmaya devam ediyor.

Diğer Yazıları

Takip Et:
Facebook

2 yorum

  1. Emre Sümer

    Lider karıncanın kalabalığı antenleriyle yönlendirdiği kısımlara gerçekten çok güldüm. Böyle kimileri için absürd durumların kimileri içinse oldukça doğal olacak şekilde aktarılması hep çok hoşuma gitmiştir. Kalemine sağlık.

  2. Ahmet Boyraz Yazar

    Bazen biz insanlar da sessizliğin sağlanması için elimizle işaret yaparız. 🙂 O nedenle ben de antenleri kullanarak böyle bir şey yapmak istedim. 🙂 Değerli yorumunuz için teşekkürler.

Bir Cevap Yazın